Dört büyükler ilk yarıda mı, ikinci yarıda mı daha etkili?

Önce dört net sonuç

İlk dokuz maçta Fenerbahçe ikinci yarılarda daha az gol ve daha düşük xG üretti. Galatasaray ikinci yarılarda hem daha çok gol attı hem daha fazla şut çekti. Beşiktaş daha çok gol bulmasına rağmen daha az xG üretti. Trabzonspor’un ikinci yarı golleri azaldı, fakat xG’si yaklaşık aynı kaldı ve şutları arttı. Dolayısıyla dört takımı yalnız “ilk yarı takımı” ve “ikinci yarı takımı” diye ikiye ayırmak bazı önemli ayrıntıları kaybettiriyor.

Fenerbahçe’de azalan şut sayısı değil, şutun değeri

Fenerbahçe’nin xG’si 12,45’ten 6,52’ye, golleri 13’ten 10’a indi. Buna karşılık şut sayısı 73’ten 78’e çıktı. Ortalama şutun gol beklentisi yaklaşık 0,17’den 0,08’e düştü. Yani ikinci yarıda daha az denemek değil, daha düşük olasılıklı şutlara yönelmek öne çıkıyor. Bu fark, hücumun neden daha az etkili göründüğüne yalnız toplam şut sayısından daha iyi bir cevap veriyor.

Öte yandan yediği gol de beşten üçe düştü. Bu yüzden hücumdaki azalmayı doğrudan “ikinci yarıda her şey kötüleşti” diye okumadık. Takım daha az gol üretti ama kalesinde de daha az gol gördü; oyunun nasıl yönetildiğini konuşurken iki tarafı birlikte düşünmek gerekiyor.

Galatasaray ve Beşiktaş aynı biçimde yükselmedi

Galatasaray’ın golleri sekizden 11’e, şutları 93’ten 109’a ve xG’si 10,10’dan 10,67’ye çıktı. Burada daha fazla deneme ve biraz daha fazla fırsat üretimiyle artan goller aynı yönde. Ancak yediği gol de dörtten sekize çıktı. İkinci yarının daha hareketli olması, yalnız hücum açısından bir kazanım; savunmada aynı iyileşme görünmüyor.

Beşiktaş’ta goller sekizden 10’a çıktı; xG ise 8,89’dan 7,64’e, şutlar 84’ten 75’e indi. Buna karşılık isabetli şutlar 24’ten 33’e yükseldi. “Daha çok pozisyon buldu” demek yerine, daha az toplam şut ve xG’den daha çok gol çıkardı demek daha doğru. Bu fark bitiriciliği veya rakip kalecilerin performansını düşündürüyor; dokuz maç bunlardan birini kalıcı neden ilan etmeye yetmiyor.

Trabzonspor’da topun payı düştü, fırsat miktarı aynı kaldı

Trabzonspor’un topa sahip olması yaklaşık yüzde 56,67’den 48,78’e geriledi; golleri 13’ten dokuza indi. Fakat xG’si 8,87 ve 8,88 ile neredeyse aynı, şutları ise 58’den 67’ye yükseldi. İlk yarıdaki yüksek gol üretiminin önemli kısmı, xG’nin üzerinde bitiricilikle geldi. İkinci yarıda aynı fırsat toplamından daha az gol çıkması, hücumun tamamen durduğunu göstermiyor.

Önde oynamak bu tabloya ne ekliyor?

Trabzonspor 810 dakikanın 420’sini, Fenerbahçe 410’unu önde geçirdi: Yaklaşık yüzde 51,85 ve 50,62. Galatasaray 279 dakika ile yüzde 34,44, Beşiktaş 314 dakika ile yüzde 38,77 düzeyinde. Önde olan takımın tempoyu azaltması bir açıklama adayı; fakat bu sezon toplamları hangi dakikada hangi şutun geldiğini tek başına göstermiyor. “Önde oldukları için ikinci yarı yavaşladılar” sonucunu kesinleştirmedik.

Sonuçta Trabzonspor ve Fenerbahçe’nin devre gol farkları ilk yarıda +8, ikinci yarıda +6 ve +7 oldu. Galatasaray +4’ten +3’e, Beşiktaş +3’ten +5’e geçti. Bunlar devrelerin toplam gol farkları; kazanılan veya kaybedilen puan sayısı değil. En net çıkarım şu: Fenerbahçe’de ikinci yarı fırsat kalitesini, Galatasaray’da savunma dengesini izlemek gerekiyor. Beşiktaş’ın gol artışını ve Trabzonspor’un gol düşüşünü ise fırsat miktarıyla karıştırmamak lazım.